Rab en omgeving

    Het eiland Rab

    Het eiland Rab – 16 mei - 120 JAAR TOERISME

    Het hoeft niet te verbazen dat Rab een van de mooiste toeristische oases aan de Adria is.

    Dankzij het milde mediterane klimaat, de vegetatie, de grillige en zonnige kust, de smaragdblauwe zee, de natuurpracht en de aloude bewoning, van de Oudheid tot de dag van vandaag, is Rab allang een ideale plaats voor rust en plezier.
     


    Op basis van een besluit van de gemeenteraad werd het eiland in 1889 uitgeroepen tot toeristische bestemming. Niet lang daarna begon men met het bouwen van de eerste hotels.
     
    De eerste toeristen werden al 120 jaar geleden betoverd door de schitterende stranden van Rab.
    De landschappelijke diversiteit van Rab is imposant en uniek onder de eilanden van de Adria. De contrasten schieten bij iedere stap tevoorschijn – of je nu wandelt, langs de kust vaart, duikt in een afgelegen baai of boven het eiland vliegt.
     
    120 jaar geleden al besloten de gastvrije bewoners van Rab van het toerisme hun toekomst te maken en de toekomst van vele komende generaties. Vanaf dat moment heeft Rab verschillende keren de prijs gewonnen van de beste vakantiebestemming in het Adriatische gebied.

    De bewoners van Rab zijn ook nu trots dat zij hun gastvrije tradities voortzetten en met veel iefde en inspanning jaar in jaar uit hun toerisme steeds succesvoller ontwikkelen.
     
    De structuur van het toerisme op Rab
    Wij hopen dat u onze webpagina's zult bezoeken en Rab zelf wilt bezoeken, het eiland omringd met een smaragdblauwe zee in het hart van Europa.

    Stad Rab

    De gelukkige stad Rab – Felix Arba
    Het silhouet van de vier klokkentorens op de kliffen van het schiereiland: dit is het bekende beeld van Rab – een beeld dat haar al eeuwenlang volgt.
    Onveranderlijk staat dat silhouet al twee millennia op de rots tussen de baai van St. Eufemia en een kleinere baai, die geen naam meer heeft omdat het de stadshaven is geworden.
    De stad Rab. Hij werd nog door de prehistorische stam der Illyriërs opgebouwd, eerst als versterking omringd door een stenen stapelmuur. Deze nederzetting was geheel omgeven door dichte eikenbossen en naaldbomen die ‘Arbe’ heetten (‘donker’ in de Illyrische taal).

    Tot de dag van vandaag staat de stad Rab niet alleen als een prachtig sieraad op het eiland, maar ook als het centrum vanwaar zich cultuur, kunst en educatie verspreiden... De talloze kerken in het stadje, maar ook verspreid over het hele eiland getuigen niet alleen van de geloofstraditie, maar ook van prestaties op het gebied van beschaving, cultuur, kunst en architectuur. De kloosters, kerken, paleizen, seculiere gebouwen, pleinen, loges als seculiere ontmoetingsplek, rechtbanken en markten getuigen van een hoog ontwikkelde maatschappij.

    Toen de Romeinen in de tweede eeuw voor Christus op Rab aankwamen, troffen ze een reeds ontwikkelde stad aan. De grootste Romeinse keizer, Augustus Octavianus, liet stadsmuren en wachttorens bouwen om de stad makkelijker te kunnen verdedigen. Op de fundamenten daarvan staan tot op de dag van vandaag de overblijfselen van de latere stadsmuren en vestingen. De Romeinen noemden de stad “gelukkig” – Felix Arba.
    Met die titel werden de rijkdom, het belang en de verdiensten van een gemeente voor Rome aangeduid.

    Vanaf de Romeinse overheersers van weleer, via Byzantijnse en Venetiaanse heersers en later de Hongaarse en Kroatische koningen, wisselde Rab steeds van heerser, maar de stad werd nooit noemenswaardig aangetast of verwoest. Misschien verwees het Romeinse “Felix Arba” daar al naar.
dicht